آلیس در سرزمین عجایب

ارمنی های کوچک!

allis66 — Wed, 16 Jul 2008 19:13:18 GMT

امروز رفتم باغموزه.همون بوستان خلیج فارس که تازه آکواریومشو افتتاح کردن.

یه سری بچه ی شیطون بامزه ی 4،5 ساله هم اومده بودن واسه دیدن.البته از نوع ارمنی!

یه دختربچه ی خوشگل و باهوش بینشون بود که اسمش مالنابود.با موهای بوروچشای درشت و شیطون سبز..ده برابر مالنای توی فیلمه ،تودل بروتر..

بیچاره با اونهمه شیرین زبونی فقط ارمنی حرف میزد و وقتی بهش گفتم ارمنی بلد نیستم ،با چشمایی که از شیطنت و معصومیت برق میزد زل زل نگاهم کرد وبا فارسی سلیس جوری که انگار خیلی براش مشکل بود،گفت:

"اسم من مالنا است ، این دوست من است.. لیلیام! " وبا دستای غرق در رنگش به یکی از بچه ها اشاره کرد.

یه لحظه احساس کردم، مربی اینهمه بچه ی تپل مپل باهوش شیطون بودن چه کیفی داره!

ولی وقتی یکیشون با دستای رنگی پرید توبغلم ،یکم پشیمون شدم...

مربیشم فوری از بغلم بیرون کشیدش و کلی دعواش کرد...طفلکی...

البته فکر میکنم خود ارمنیا هم زیاد دوست ندارن با مسلمونا قاطی شن....

........................

یه پسر بچه ی شیطونم بود که قیافه ش شبیه امی نم بود و در حالی که همه بچه ها داشتن دستاشونوکه تا آرنج غرق گواش شده بود میچسبوندن به بوم ، نشسته بود یه گوشه و رنگاروبا هم قاطی میکرد.مربیا هم یکسره دعواش میکردن که چقد شیطونی!

اما آخرسر که رفتیم بالا سرش دیدیم ،به!!چه رنگای معرکه ای درست کرده تنهایی ...که از یه پسربچه ی 4،،5 ساله بعیده..

معلومه که قراره یه هنرمند درست حسابی واسه خودش بشه...

.........................

آخرش خیلی از بچه ها بدون خدافظی،سر مست از بازی رنگاو شیطنت بی دغدغه و البته کلافه از گرما رفتن..

والبته مالنا با قهر از من جدا شد.

مالنای کوچولو..فقط به این خاطر که نذاشتم از محوطه دور بشه و سپردمش دست مربیش!

..........................

اون یک ساعتی که با بچه ها بودم،خیلی زودگذشت و پراز انرژی مثبت بود..

بعدش رفتم دانشگاه و بازهم دودوترافیک و سرسام و دغدغه...از اونجا خونه و بازهم دود و ترافیک و سرسام و دغدغه.....................

پی نوشت: این پستو واسه دل خودم نوشتم..مث خیلی از پستای دیگه میدونم از سرو ته ش چیزی گیرتون نمیاد !!

بلوغ

allis66 — Sat, 31 May 2008 13:53:43 GMT

کتاب خوندم...روزنامه های مختلف..سیاسی..اقتصادی..اجتماعی

کتابای مختلف

زیاد

زیادتر..

این یه مدت کارم همین شد و درسم هم

می خواستم ذهنم پر شه

از معادلات

از روحیات آدما

از حساب کتاب زندگی

از اعداد و چگالی ها

از محیط و پیرامون

از خرافات و عقاید

و...

این منم؟!!خود من؟! که از شنیدن بیزار بود؟؟

مدام می نوشت و حالا

تنها شده دو گوش شنوا..دو چشم ولع زده

که بهشت و جهنم رو جور دیگه یی می بینه

دیگه از یه بیمار مسری نمیترسه

شاید هم یه دیوونه رو درک کنه

ودر بلوغی که در انتظارش بود بی اونکه بدونه

حل میشه

(آغاز زندگی بود وقتی نفس کشیدیم

با هر نفس هزار بار به سوی مرگ دویدیم ..)

...............................

قلم از من چی میخواد؟؟

به جز نوشتن؟؟به جز برگ دفتر ساییدن؟؟

اینهارو گفتم و گفتم و گفتم

اونقدر که مجذوب از حرفای خودم به خواب می رفتم

اونقدر که در فریفتگی وجود خودم

ته نشین می شدم

در خواب بودم و بیدار بودم..

و حالا

قلم ..وقتی سراغش رو می گیرم

با من قهر کرده..بیگانه شده

جوهر این قلم خشک شده

من میدونم

میدونم

زمانی خواهد رسید

که دستهام

دستهای حساس و تشنه ی نوشتنم

حسادت می کنن

به این یه جفت گوش شنوا

تنها و تنها اگر!!

یک بار دیگه ننویسم..

بر می گرده !!!

allis66 — Fri, 18 Apr 2008 09:25:11 GMT

دوستان خوب من تو این مدت یکی از فرشته های سرزمین عجایب یه وردی خوند که کامپیوتر آلیس غیب

شد و دیگه نتونست مطلبی پست کنه..پس عذرشو بپذیرین و و بیشتر از این خجالت زده ش نکنین!!

بر میگرده!!! خیلی زود و ممنونه که فراموشش نکردین

پری پری! الهی ور بپری!!

allis66 — Sun, 14 Oct 2007 13:42:18 GMT

یکی به من ایده بده آخه........

از خاطرات دوران کودکی و تخیلاتتون بگین...

دارم یه داستان کودک می نویسم..اسمشم پری و آرزوهای بزرگه..نه.اشتباه نکنین.هیچ ربطی به اون قضیه ی محیط زیست نداره..سبکشم سبک داستان های مینی مالیستی امریکاییه!!(داستان کوتاه)

راستش ایده های زیادی تو ذهنم دارم..ولی اونارو گذاشتم واسه سریای بعدی مجموعه..

دلم می خواد اولین داستان با یه موضوع خیلی عالی شروع شه..

کافیه شما!!بله همین شمایی که نشستی پشت کامپیوتر و این پست رو می خونی کمی از خاطرات با مزه ی کودکیت و اینکه چه تخیلاتی داشتی برام بگی..

شک ندارم تو بهترین ایده رو می تونی بهم بدی!!

پس کمکم کن..منتظرم...

گاهی به آسمان نگاه کن...

allis66 — Thu, 04 Oct 2007 14:41:18 GMT

گرچه گاهی زندگی بی رنگ بود

در هوای کوچه مردی بی سبب دلتنگ بود..

بودن وماندن..تنفس بی صدا !!

در میان ملک اجدادی خود هم ننگ بود

لیک مرغی در هوا پر می گشود

گرچه در مشت زمین هم سنگ بود

لیک مرغی در هوا پر می گشود

پر گشودن!! مرغ اگر هم لنگ بود..

......................................................................................................................................

پی نوشت : یکی از دوستانم که قلم خوبی داره متنی با فضایی کاملا سیاه و سیاسی پست کرده بود که الهام بخش خوبی برای گفتن این شعر شد.

جای نظر این شعر رو براش گذاشتم، بد ندیدم این جرقه ذهنی رو! در وبلاگ بذارم تا شما هم برای نطر من! نظر بدین!!! (چه نظر تو نظری شده!!)

در فضای تیره و هاشور خورده امروز که هر چیزی بدتر از قبلش میشه گاهی می شود نیم نگاهی به آسمان انداخت..

همه ی فرزندان من!!

allis66 — Fri, 28 Sep 2007 10:44:18 GMT

یک کار نوشتن بهم پیشنهاد شده که برای یه طرح زیست محیطی یه سری شعر کودک بگم..و چند تا داستان کودک هم برا ی ارتقا مثلا فرهنگ کودکان در رابطه با محیط زیستشون!!(چه اسم طویلی یدک می کشه!خدا کمکم کنه)

طرح خوبی به نظر می رسید.داستان و شعر خیلی سریع برای بچه ها تبدیل به باور میشه.البته اگر گیرا باشه و دیگه شاید پس فردا که بزرگ شدن مث ما یه تبر بر ندارن بیفتن به جون رگ و ریشه ی زندگیشون!!

خوب منم شروع کردم به نوشتن اولین شعر کودک از این مجموعه.

دعا کنید این شعر اولی که شروع کردم به دلم بشینه ...وگرنه اینم نیمه کاره می ره قاطی بقیه

یه عالم نوشته ی نیمه کاره دارم که چون به دلم ننشسته نیمه کاره رهاشون کردم

البته بگما همه شونو به هوای اینکه یه روز به دلم می شینن بالاخره!!مرتب وتمیز نگه داشتم.

هرچی باشه بچه هام هستن طفلکا..آدم مگه می تونه بچه هاشو دور بریزه؟؟

حالا هر چه قدر هم که اون جوری نباشن که آدم آرزو داشته!!

..........................

خلاصه دعا کنید دیگر..

کارت ملی _ افتخار ملی !!

allis66 — Wed, 26 Sep 2007 16:47:18 GMT

از اون جایی که سه چهار سال پیش کارتای ملی ما اومد دم در خونه ولی کلاه آی با کلاهش(آ از آبا) رو خورده بودن ما هم بی هویت مونده بودیم!! (۱)

از اون جاترش که تو خونمون در این یک فقره هم مراسم ختم هم چهلم و هم سالش گرفته شد و حتی مراسم به سالهای بعدی هم کشیده شد و بهانه ی دیگه ای نموند یکی از اعضای خانواده (کسی نیست جز پدر) رفت مدارک ما رو مجددا بده تا ما هم کارت ملی دار شویم!

بله! من هم از چند روز دیگر نشان دار خواهم شد!

بله که این است!!

کارت ملی ـافتخار ملی!!

پاورقی ۱ :برای اینکه دچار سو تفام فانتزی نشین: (آبا) هم یک نوع فامیلی است در نوع خودش!!

پی نوشت :حالا که خوب فکر می کنم به این نتیجه می رسم که این چند سال چه ضرر هایی رو متحمل شدم که از این افتخار محروم بودم !!

ای مرز پر گوهر !!

allis66 — Tue, 18 Sep 2007 11:28:18 GMT

۱-من در کف و مورچه در کف !!

امروز رفتم حمام وهمون طور که آب و کف از وان سر ریز شده بود به مورچه ای نگاه می کردم که دونه شو ول کرده بود و داشت تو آب و کف دست و پا می زد و منتظر یه ناجی بود!!

همون طور که تو وان آب گرم نشسته بودم با خودم فکر می کردم زندگی چقدر شیرین به نظرمی یاد

وقتی داری از دستش می دی!!

و همچنان در کف زندگی بودم و مور چه ی بیچاره هم در کف وآب دست و پا زنان!!

به خودم که اومدم دیدم این آگاهی ۱دقیقه ای به بهای هلاک شدن مورچه بدبخت تموم شده !! (۱)

۲- ما آدم های معروف!

چند وقت پیش خبری شنیدم که یه وبلاگ نویس ارومیه ای مورد ضرب و شتم عده ای ناشناس قرار گرفته به جرم اینکه درباره ما فیای مسکن و زمین افشاگری کرده..

دندوناشم خرد کردن ریختن کف دستش!! از اون جا که امنیت جانی من کم کم داره به خطر

می افته عزیزان محکم بنشینید!می خوام بزنم رو ترمز!! (۲)

پاورقی ۱:شما دیگه دچار سو تفاهم نشین.حکایت من اصلا هم شبیه بعضی سیاست مداران ما نیست..

پاورقی ۲:من کاری به سوخته بودن خبر ندارم.حالا که هر کجای دنیا که یه ایرانی خودشو به کشتن می ده ما هم خودمونو می چسبونیم بهش و به عنوان یه"ایرونی" افتخار می کنیم من هم به عنوان یه وبلاگ نویس در این یه مورد به خودم افتخار می کنم!!

توضیح اضافات!!!

allis66 — Tue, 18 Sep 2007 10:42:18 GMT

وقتی دوباره آخرین پستمو خوندم.گفتم شاید بعضیا درباره شعر نتیجه گیری نا درستی کنن

البته دوستان در این یه مورد اشتباه نکنین

منظور من از جمله ی آخر این نبود که از ماست که بر ماست

به نوعی شاید این معنیو بده

ولی منظور اصلی ترش اینه که

نسل ما هم به نوعی داره صدمه می بینه منتها شکلش فرق کرده.آخه بعضیا می فرماین خوشی زده زیر دلمون.بله!! ممکنه زده باشه زیر دلمون.ولی دل دردشم کم نیست!!

به قول دیگه:هر لحظه به شکلی بت عیار در آمد!!

نسل بی نسلی

allis66 — Fri, 14 Sep 2007 20:09:18 GMT

من از نسل اعتراض نیستم

من نسل فریاد هم نیستم

حتی آن نسل سومی هم که می گویند هر دکانی

نیستم...

نسل هیچم

من از نسل انقراضم

انقراض!

نسل حجم فریادهای انباشته شده در گلو

نسل کندن زخم های لا علاج

من از نسل نا بودی ام

نابودی فکر

نابودی شهامت

انقراض تکامل

وباز می گردم

به آغوش خاکی که فراموش شده

یا

فراموش می شود

روزی بذر آلود می شد

به اجساد حجیم

حجیم از

اندیشه ها!

اعتراض ها و...

نه!من از نسل سوخته نیستم

نسل سربه زیر خود آموخته نیستم

نه..نه...

من ازنسل سکوت هم نیستم

این سکوتی که گاهی اعتراف است

اعتراف ناکرده ها

بی اراده از خود

در هجوم شرق ها و غرب ها

به هرسو کشانده می شوم

من همه چیز دارم

عشق/ مسولیت/ آزادی

وهیچ ندارم!

از عشق!! مسولیت!! آزادی!

نسل من را به دار نمی آویزند

نسل من را نشانه نمی گیرند

پر و بالمان هم به آتش نمی گیرد

کوخ و کاخ هایمان هم خراب نمی شود...

نسل من

نسل بی نسلی

از این همه اضداد

خودش

خود را به دار می آویزد...

جور دیگر..